تبلیغات
شعرانه

ابزار هدایت به بالای صفحه

ابزار تلگرام

آپلود عکسابزار تلگرام برای وبلاگ



مسعود سعد سلمان - رباعیات 12
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
در آرزوی بوی گل نوروزم
در حسرت آن نگار عالم سوزم

از شمع سه گونه کار می‌آموزم
می‌گریم و می‌گدازم و می‌سوزم

────────────────
آن کو گوید هست قضا تیشه‌ی من
یک شاخ نتابد زدن از بیشه‌ی من

اندیشه شده‌ست از جهان پیشه‌ی من
کس را نبُود طاقت اندیشه‌ی من

────────────────
از چشم من ار سرشک بتوان رُفتن
بس دُرّ گرانمایه که بتوان سُفتن

ور بی تو بُود هیچ بِنَتْوان خفتن
کاری باشد چنانکه نتوان گفتن

────────────────
زنده به تو مانده‌ام من ای جان جهان !
زیرا که بدیده‌ام به تیمار تو جان

هر جا که موافقت درآید به میان
صد سال توان زیست به یک جا آسان

────────────────
چون دانش بود مهربان دایه‌ی من
از فخر و شرف زد همه پیرایه‌ی من

از مایه‌ی من بلند شد پایه‌ی من
من دریایم ؛ کم نشود مایه‌ی من

═══════ * ═══════
❖ #مسعود_سعد_سلمان

مورخ : جمعه 1395/12/27 + 01:57 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

لطفاً نظر خود را درباره‌ی این مطلب بنویسید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد ...


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر