ابزار هدایت به بالای صفحه

ابزار تلگرام

آپلود عکسابزار تلگرام برای وبلاگ



خواجوی کرمانی - غزلیات 17
چاپ این صفحه


تا چند دم از گل زنی ای باد بهاران ؟!
گل را چه محل پیش رخ لاله‌ عذاران ؟!

هر یار که دور از رخ یاران بدهد جان
از دل نرود تا ابدش حسرت یاران

منعم مکن از صحبت احباب که بلبل
تا جان بوَدش باز نیاید ز بهاران

گر صید بتان شد دل من ، عیب مگیرید
آهو چه کند در نظر شیر شکاران ؟

در بحر غم ، از سیل سرشکم نبود غم
کآنرا که بوَد خرقه ، چه اندیشه ز باران ؟

تا تاج سر از نعلِ سُمِ رخش تو سازیم
یک راه عنان رنجه کن ای شاه سواران

گر نقش نگارین تو بینند ، ز حیرت
از دست بیفتد قلم نقش‌ نگاران

از لعل تو دل بر نکنم زانکه به مستی
جز باده نباشد طلب باده‌گساران

خواجو چه کنی ناله ؟ که پیش گل صد برگ
باشد به سحر باد هوا ، بانگ هزاران

---
ای صبا ! غلغلِ بلبل به گلستان برسان
قصه‌ی مور به درگاه سلیمان برسان

ماجرای دل دیوانه به دلدار بگوی
خبر آدم سرگشته به رضوان برسان

شمع را قصه‌ی پروانه ، فروخوان روشن
باغ را بندگیِ مرغ سحرخوان برسان

بلبلان را خبری از گلِ صد برگ بیار
طوطیان را شکری از شِکرستان برسان

سخنِ شکّرِ شیرین بر فرهاد بگوی
خبر یوسف گم‌گشته به کنعان برسان

چون شدم خاک رهت ، گر ز مَنَتْ گردی نیست
دست من گیر و چو بادم به خراسان برسان

در هواداری ، اگر کار تو بالا گیرد
خدمت ذره ، به خورشید درفشان برسان

گر از آن مایه‌ی درمان خبری یافته‌ای
دل بیمار مرا مژده‌ی درمان برسان



#خواجوی_کرمانی

مورخ : چهارشنبه 1395/01/18 + 11:05 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

لطفاً نظر خود را درباره‌ی این مطلب بنویسید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد ...


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر