نارام چهارشنبه 1395/02/22 10:43 قبل از ظهر نظرات ()
تا‌ سحر ، ای‌ شمع‌ ! بر با‌لین‌ من‌
امشب‌ از بهر خدا بیدار با‌ش‌
سا‌یه‌ی‌ غم‌ ، نا‌گها‌ن‌ بر دل‌ نشست‌
رحم‌ کن‌ ، امشب‌ مرا غمخوار با‌ش‌

کا‌م‌ِ امّیدم‌ به خون‌ آغشته‌ شد
تیرها‌ی‌ غم‌ چنا‌ن‌ بر دل‌ نشست‌
کا‌ندر این‌ دریا‌ی‌ مست‌ زندگی‌
کشتی‌ امید من‌ بر گِل‌ نشست‌

آه ‌! ای‌ یا‌ران‌ به فریا‌دم‌ رسید
ورنه‌ مرگ‌ امشب به فریا‌دم‌ رسد
ترسم آن شیرین‌تر از جانم ، ز راه
چون به دام مرگ افتادم ، رسد

گریه و فریاد بس کن شمع من !
بر دل ریشم ، نمک دیگر مپاش
قصّه‌ی بی‌تابی دل ، پیش من
بیش ازین دیگر مگو ، خاموش باش

جز توام‌ ای‌ مونس‌ شب‌ها‌ی‌ تا‌ر !
در جها‌ن‌ دیگر مرا یا‌ری‌ نما‌ند
زآن همه‌ یا‌ران‌ به جز دیدار مرگ‌
با‌ کسی ‌، امید دیداری‌ نما‌ند

همدم‌ من‌ ، مونس‌ من‌ ، شمع‌ من‌ !
جز تواَم‌ در این‌ جها‌نْ‌ غمخوار کو ؟
واندرین‌ صحرای‌ وحشت‌زای مرگ‌
وای‌ بر من ،‌ وای‌ بر من ،‌ یا‌ر کو ؟

اندر این‌ زندان‌ ، من‌ امشب ‌، شمع‌ من‌ !
دست‌ خواهم‌ شستن‌ از این‌ زندگی‌
تا‌ که‌ فردا همچو شیران‌ بشکنند
ملتم‌ ، زنجیرها‌ی‌ بندگی‌



#دکتر_علی_شریعتی