تبلیغات
شعرانه

ابزار هدایت به بالای صفحه

ابزار تلگرام

آپلود عکسابزار تلگرام برای وبلاگ



انوری ● غزلیات ۳۰
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════

بیا ای جان! بیا ای جان! بیا فریاد رس ما را
چو ما را یک نفس باشد، نباشی یک نفس ما را

ز عشقت گرچه با دردیم و در هجرانت اندر غم
وز عشق تو نه بس باشد ز هجران تو بس ما را

کم از یک دَم زدن ما را اگر در دیده خواب آید
غمِ عشقت بجنباند به گوش اندر جرس ما را

لبت چون چشمه‌ی نوش است و ما اندر هوس مانده
که بر وصلِ لبت یک روز باشد دسترس ما را...

────────────────
جرمی ندارم بیش از این کز جان وفادارم تو را
ور قصد آزارم کنی، هرگز نیازارم تو را

زین جور بر جانم کنون، دست از جفا شستی به خون
جانا! چه خواهد شد فزون، آخر ز آزارم تو را؟

رخ گر به خون شویم همی، آب از جگر جویم همی
در حال خود گویم همی، یادی بُود کارم تو را

جانا! ز لطف ایزدی گر بر دل و جانم زدی
هرگز نگویی انوری، روزی وفادارم تو را...
══════ * ══════
❖ #انوری

مورخ : پنجشنبه 1396/06/2 + 10:04 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

ابوسعید ابوالخیر ● ابیات پراکنده ۴
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════

حال عالم سربسر پرسیدم از فرزانه‌ای
گفت یا خاکی‌ست، یا بادی‌ست، یا افسانه‌ای

گفتمش آنکس که او اندر طلب پویان بُود؟
گفت یا کوری‌ست، یا کَرّی‌ست، یا دیوانه‌ای

گفتمش احوال عمر ما چه باشد؟ عمر چیست؟
گفت یا برقی‌ست، یا شمعی‌ست، یا پروانه‌ای

بر مثالِ قطره‌ی برف است در فصلِ تَموز
هیچ عاقل در چنین جاگاه سازد خانه‌ای؟!

یا مثالِ سیلْ خان است آب در فصل بهار
هیچ زیرک در چنین منزل فشانَد دانه‌ای؟

فیلسوفی گفت، اندر جانب هندوستان
حکمتی دیدم نوشته بر در بتخانه‌ای

گفتم آن حکمت چه حکمت بود؟ گفت این حکمت است:
آدمی را سنگ و شیشه، چرخ چون دیوانه‌ای

نعمت دنیا و دنیا، نزد حق بیگانه است
هیچ عاقل مهر ورزد با چنین بیگانه‌ای؟!

═══════ * ═══════
❖ #ابوسعید_ابوالخیر

مورخ : شنبه 1396/05/14 + 01:27 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

ابوسعید ابوالخیر ● ابیات پراکنده ۳
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════

ای بارخدا! به حقِّ هستی
شش چیز مرا مدد فرستی:

ایمان و امان و تندرستی
فتح و فرج و فراخ‌دستی

────────────────
صاحب‌خبران دارم، آنجا که تو هستی
یا جمله مرا هستی، یا عهد شکستی

یک دَم‌زدن از حال تو غافل نیَم ای دوست!
صاحب‌خبران دارم آنجا که تو هستی

═══════ * ═══════
❖ #ابوسعید_ابوالخیر

مورخ : شنبه 1396/05/14 + 01:24 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

مسعود سعد سلمان - شعروگرافی
چاپ این صفحه




════════════════
قبله‌ست به دوستی ندای تو مرا
جان است به راستی هوای تو مرا

امروز چو کس نیست به جای تو مرا
در جمله چه بهتر از رضای تو مرا ؟

═══════ * ═══════
❖ #مسعود_سعد_سلمان

مورخ : سه شنبه 1396/01/22 + 11:43 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

مسعود سعد سلمان - قطعه 4
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
ای جوانی ! تو را کجا جویم ؟
با که گویم غم تو گر گویم ؟

یاسمین تو تا سمن گشته‌ست
سمن و یاسمین نمی‌بویم

نزد خوبان سیاه‌روی شوم
تا ز پیری سپید شد مویم

موی و رویم سپید گشت و سیاه
روی شد موی و موی شد رویم

نشود پاک ، رنگ هر دو همی
گرچه هر دو به خون همی شویم ...

═══════ * ═══════
❖ #مسعود_سعد_سلمان

مورخ : دوشنبه 1396/01/14 + 08:30 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

مسعود سعد سلمان - قطعه 3
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
نرسد دست من به چرخ بلند
ورنه بگشادمیَش بند از بند

قسمتی کرد سخت ناهموار
بیش و کم در میان خلق افکند

این نیابد همی به رنج پلاس
وآن نپوشد همی ز ناز پرند

آنکه بسیار یافت ، ناخشنود
وآنکه اندک ربود ،‌ ناخرسند

خیز مسعود سعد ! رنجه مباش
هرچه یزدان دهد بر او بپسند

گر جفا بینی از فلک مگَرْی
ور وفا یابی از زمانه مخند

کاین زمانه نشد کسی را دوست
دهر کس را نگشت خویشاوند

═══════ * ═══════
❖ #مسعود_سعد_سلمان

مورخ : دوشنبه 1396/01/14 + 08:28 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

مسعود سعد سلمان - قطعه 2
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
آسان گذران کار جهانِ گذران را
زیرا که جهان خواند خردمند جهان را

پیراسته می‌دار به هر نیکی تن را
آراسته می‌خواه به هر پاکی جان را

میدان طمع جمله فراز است و نشیب است
ای مرکب پر حرص ! فروگیر عنان را

جان است و زبان است ، زبان دشمن جان است
گر جانْت به کار است ، نگهدار زبان را

دی رفت و جز امروز مدان عمر که امّید
بسیار بفرساید و بَرساید جان را

پیش از تو جهان بوده‌ست ؛ آن کن که پس از تو
گویند نکو بود ره و رسم فلان را

═══════ * ═══════
❖ #مسعود_سعد_سلمان

مورخ : دوشنبه 1396/01/14 + 08:26 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

مسعود سعد سلمان - قطعه 1
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
دریغا جوانیّ و آن روزگار
که از رنج پیری تن آگه نبود

نشاط من از عیش کمتر نشد
امید من از عمر کوته نبود

ز سستی مرا آن پدید آمده‌ست
درین مه که هرگز در آن مه نبود

در آنجا هم افکنْد گردونِ دون
که از ژرفی آن چاه را ته نبود

بهشتم همی عرضه کرد و مرا
حقیقت که دوزخ جز آن چَه نبود

بسا شب که در حبس بر من گذشت
که بینای آن شب جز اَکْمَه نبود

سیاهی سیاه و درازی دراز
که آن را امید سحرگه نبود

یکی بودم و داند ایزد همی
که بر من موکل کم اَزْدَه نبود

به گوش اندرم جز کس و بس نشد
به لفظ اندرم جز اَه و وَه نبود

بُدم ناامید و زبان مرا
همه گفته جز حسبی الله نبود

به شاه ار مرا دشمن اندر سپرد
نکو دید خود را و ابله نبود

که او آب و باد مرا در جهان
همه ساله جز خاک و جز کَه نبود

موجه شمرد او حدیث مرا
به ایزد که هرگز موجه نبود

چو شطرنج‌بازان دغایی بکرد
مرا گفت هین شه کن و شه نبود

گر این قصه او ساخت معلوم شد
که جز قصه شیر و روبه نبود

اگر من منزه نبودم ز عیب
کس از عیب هرگز منزه نبود

گرَم نعمتی بود کاکنون نماند
کنون دانشی هست کآنگه نبود

چو من دستگه داشتم ، هیچوقت
زبان مرا عادتِ نَه نبود

به هر گفته از پر هنر عاقلان
جوابم جز احسنت و جز خَه نبود

تنم شد مرفه ز رنج عمل
که آنگه ز دشمن مرفه نبود

در این مدت آسایشی یافتم
که گه بودم آسایش و گه نبود

جدا گشتم از درگه پادشاه
بدان درگهم بیش از این ره نبود

گرفتم کنون درگه ایزدی
کز این بِه مرا هیچ درگه نبود

═══════ * ═══════
❖ #مسعود_سعد_سلمان

مورخ : شنبه 1396/01/12 + 09:54 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام