تبلیغات
شعرانه

ابزار هدایت به بالای صفحه

ابزار تلگرام

آپلود عکسابزار تلگرام برای وبلاگ



شهریار - غزل‌ 1
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
علی ! ای همای رحمت ! تو چه آیتی خدا را
که به ماسوا فکندی همه سایه‌ی هما را

دل ! اگر خداشناسی همه در رخ علی بین
به علی شناختم من - به خدا قسم - خدا را

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نمانَد
چو علی گرفته باشد سر چشمه‌ی بقا را

مگر ای سحاب رحمت ! تو بباری ، ارنه دوزخ
به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

برو ای گدای مسکین ! در خانه‌ی علی زن
که نگین پادشاهی دهد از کَرم گدا را

به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من
چو اسیر توست اکنون ،‌ به اسیر کن مدارا ؟

به جز از علی که آرد پسری ابوالعجایب
که عَلم کند به عالم شهدای کربلا را ؟

چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان
چو علی که می‌تواند که بسر برد وفا را ؟

نه خدا توانمش خواند ،‌ نه بشر توانمش گفت
متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را !

به دو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت !
که ز کوی او غباری به من آر توتیا را

به امید آن که شاید برسد به خاک پایت
چه پیام‌ها سپردم همه سوز دل صبا را

چو تویی قضای گردان ، به دعای مستمندان
که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چو نای هردم ز نوای شوق او دم
که لسان غیب خوش‌تر بنوازد این نوا را :

"همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی
به پیام آشنایی بنوازد آشنا را"

ز نوای مرغ یا حق بشِنو که در دل شب
غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا ...

═══════ * ═══════
❖ #شهریار

مورخ : جمعه 1395/10/24 + 12:13 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

شاطر عباس صبوحی - شعروگرافی
چاپ این صفحه




════════════════
ز ضرب تیشه‌ی فرهاد و تیر غمزه‌ی شیرین ،
هنوز ناله کشد بیستون ، دقیقه دقیقه ...

═══════ * ═══════
❖ #شاطر_عباس_صبوحی

مورخ : چهارشنبه 1395/09/24 + 12:24 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

شاطر عباس صبوحی - تک‌بیت‌هایی برگزیده از اشعار
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
من که تا صبح ، دعاگوی تو هستم همه شب
چه شود گر تو به دشنام کنی یاد مرا ؟!

────────────────
مریض عشق را نبْود دوایی غیر جان دادن
مگر وصل تو سازد چاره ، درد انتظارم را

────────────────
سرو را با تو چه نسبت ؟ مه نو را چه نشان ؟
قامتی مُعتدل و طلعت زیباست تو را

────────────────
روز ماه رمضان ، زلف میفشان که فقیه
بخورد روزه‌ی خود را به گمانش که شب است !

────────────────
شاهکاری هست هر صنعتگری را در جهان ؛
شاهکار آفرینش ، خلقت زیبای توست

────────────────
از بس که نظر بر گُلِ رخسار تو دارم ،
شد شهره به هر شهر که خورشید پرستم !

────────────────
تو در نماز جماعت مرو ؛ که می‌ترسم
کُشی امام و بپاشی صف نماز از هم !

────────────────
مرا هوای پریدن نبود از پی طوبی ؛
بهشتِ روی تو دیدم ، از آشیانه پریدم
────────────────
شرحی از یوسف گمگشته‌ی خود گر بدهم ،
شهرت گریه‌ی یعقوب ، مسلّم شکنم !

────────────────
به خواب دیده‌ام آن چشم نیم‌خوابش دوش ؛
گمان مبر که رَود دیده‌ام به خواب امشب ...
═══════ * ═══════
❖ #شاطر_عباس_صبوحی

مورخ : چهارشنبه 1395/09/24 + 09:06 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

شاطر عباس صبوحی - دوبیتی‌ها
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
چشمان تو با فتنه به جنگ آمده است
ابروی تو غارتِ فرنگ آمده است

هرگز به دل تو ناله تأثیر نکرد ؛
اینجاست که تیر ما به سنگ آمده است !

────────────────
مُردم از حسرت آهو روشان و رَمِشان
من ندانم به چه تدبیر به دام آرمشان

نیک‌رویان جهان را چو سرشتند ز گِل ،
سنگی اندر گِلشان بود ، همان شد دلشان !

────────────────
برداشت سپیده‌دم حجاب از طرفی
بگْرفت نگار من نقاب از طرفی

گر نیست قیامت ، از چه رو گشته عیان
ماه از طرفیّ و آفتاب از طرفی ؟!

═══════ * ═══════
❖ #شاطر_عباس_صبوحی

مورخ : سه شنبه 1395/09/23 + 11:58 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

شاطر عباس صبوحی - ابیات پراکنده
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
آهوی چشم تو نازم که چو نخجیر کند ،
شیر را گیرد و در زلف تو زنجیر کند

تکیه بر گوشه‌ی ابرو زده چشمت ؛ آری
ترک چون مست شود ، دست به شمشیر کند

بی‌سبب خون من آن ابروی پیوسته نریخت ؛
رنگ را خواست که پاک از دم شمشیر کند

دیده‌ام خواب پریشانی و هر کس شنود
بر سر زلف پریشان تو تعبیر کند ...

────────────────
من آن مرغم که افکندم به دام صد بلا خود را
به یک رو از پی هنگام کردم مبتلا خود را

نه دستی داشتم در سر ، نه پایی داشتم در گِل
به دست خویش کردم اینچنین بی‌دست و پا خود را

═══════ * ═══════
❖ #شاطر_عباس_صبوحی

مورخ : سه شنبه 1395/09/23 + 11:55 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

شاطر عباس صبوحی - مُخَمَّس
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
ای زلف تو چون مار و رخ تو چون گنج !
بی مار تو بیمارم و بی گنج تو در رنج
از سیلی عشق تو رُخم گشته چو نارنج
دین و دل و عقل و خِرد و هوش مرا سنج


بر باد شده در صدد روی تو هر پنج


هرگز نبُود حور چو روی تو به رضوان
سروی به نکوییّ قدت نیست به بستان
روی تو گل سرخ و خطت سبزه و ریحان
هم قند و نبات و شکر و پسته و مرجان


ریزد ز لب لعل سخنگوی تو هر پنج


در دست غمت چند زنم ناله و فریاد ؟
باز آی ، که عشق تو مرا کَند ز بنیاد
هرگز نبُود چون قد و بالای تو شمشاد
حور و ملک و آدمی و جنّ و پریزاد


هستند ز خدّام سر کوی تو هر پنج

ای خسرو خوبان ! نظری کن سوی درویش
مگذار که از عشق تو گردد جگرم ریش
دیوانه‌ی عشق تو ندارد خبر از خویش
خال و خط و زلف و مژه و چشم تو زآن پیش


کردند برآشفتگی موی تو هر پنج


تا چشم من آن روز بر آن سیمْبَر افتاد ،
از شوق جمالش به دل من اثر افتاد
مرغان چمن را همه سودا به سر افتاد
سرو و سمن و یاسمن و عرعر و شمشاد

پستند به پیش قد دلجوی تو هر پنج

در باغ وصال تو و گمگشته شبه سنج
مهرت به دلم نقش گرفته‌ست چو شطرنج
بنشسته شب و روز ، دو افعی به سرِ گنج
چشم و لب و رخساره و ابروی تو بی‌رنج


زیباست بر آن عارض نیکوی تو هر پنج


غم تاخت اگر بر سر و سامان صبوحی ،
ساقی ! بدر آی از درِ ایوان صبوحی
بنشین ز کَرم در برِ یاران صبوحی
دین و دل و عقل و خرد و جان صبوحی


گردید به تاراج دو ابروی تو هر پنج
═══════ * ═══════
❖ #شاطر_عباس_صبوحی

مورخ : سه شنبه 1395/09/23 + 09:46 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

شاطر عباس صبوحی - غزل 18
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
ای که صد سلسله دل ، بسته به هر مو داری !
باز دل می‌بری از خلق ؟ عجب رو داری !

خون عشّاق ، حلال است ، مگر در بر تو
که به دل ، عادت چنگیز و هلاکو داری

از گل و لاله و سرو لبِ جو بیزارم
تا تو بر سروِ قَدَت روضه‌ی مینو داری

تو پریزاده ، نگردی به جهان ، رامِ کسی
حالت مرغ هوا ، شیوه‌ی آهو داری

جای مستان همه در گوشه‌ی محراب افتاد
تا که بالای دو چشمت خم ابرو داری

گر صبوحی شده پابست تو ، این نیست عجب
تا که صد سلسله دل ، در خم گیسو داری ...
═══════ * ═══════
❖ #شاطر_عباس_صبوحی

مورخ : چهارشنبه 1395/09/17 + 10:13 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

شاطر عباس صبوحی - غزل 17
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
از حالت چشم تو مرا بیم گرفته
کاین شوخ پریچهر ، چه تصمیم گرفته ؟

این شیوه‌ی عاشق‌کُشی و دلشکنی را
یا رب ! ز دبستانِ که تعلیم گرفته ؟

آوازه‌ی حُسن تو و آوارگی من
صد شهر گشوده است و صد اقلیم گرفته

گوئی به عزای دل من ، زلف سیاهت
پوشیده سیه ، مجلس ترحیم گرفته !

شد جور تو تقسیم به اعضای وجودم
آهم عوضِ خارجِ تقسیم گرفته

در قلب صبوحی بکن ای یار ! تفحّص
باری که خیال تو ، چه تصمیم گرفته ...
═══════ * ═══════
❖ #شاطر_عباس_صبوحی

مورخ : چهارشنبه 1395/09/17 + 10:12 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام