ابزار هدایت به بالای صفحه

ابزار تلگرام

آپلود عکسابزار تلگرام برای وبلاگ



عطار - ترجیع‌بند
چاپ این صفحه


-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
ما مست شراب جان‌فزاییم
سرخوش ز مِیِ گره‌گشاییم

در کنج شرابخانه گنجی‌ست
ما طالب گنج کنج‌هاییم

آن‌ها که هوای مِی ندارند
زنهار ! گمان مبر که ماییم

هر جا که صُراحی‌ای ز جامی‌ست
گر جان طلبد : درآ ؛ درآییم

تا حاصل ما ز مِی درآید
برداشته دست در دعاییم

تا ما گلِ روی دوست دیدیم
چون بلبل مست ، مِی‌سراییم

ما گوهرِ نورِ ذاتِ پاکیم
روشن سخنی‌ست ؛ مِی‌نماییم

ما صوفیِ صُفّه‌ی صفاییم
بی‌خود ز خودیم و از خداییم

ساقی سخن از مِی مغان گفت
دل چون بشنید ، ترک جان گفت

یک جرعه مِی و هزار معنی
از عشق به گوش عاشقان گفت

وز گردشِ جامِ حُسنِ ساقی
با ما غم و شادی جهان گفت

نارسته هنوز دارِ منصور
عشق آمد و عقل را روان گفت

دوش از سر بی‌خودیّ و مستی
پیرم سخن از مِی نهان گفت

دل چون بشنید نام مِی را
مِی‌ خواست ، به رغم صوفیان گفت


ما صوفی صفّه‌ی صفاییم
بی‌خود ز خودیم و از خداییم

ساقی بشکن خمارِ جان را
دریاب حیات جاودان را

کین یک دو سه روز عمر باقیست
از دست مده مِی مغان را

وآن دم که تهی شود صراحی
بفروش به جرعه‌ای جهان را

در فصل بهار و موسم گل
بی عشق مدار عاشقان را

ای آنکه نخوانده‌ای تو هرگز
از لوح درون ، خط روان را

فردا که به پرسش اندر آرند
در مجلسِ حَشْر ، صوفیان را

ما مستِ شرابِ جامِ ساقی
گوییم حدیثِ این بیان را

ما صوفی صفّه‌ی صفاییم
بی‌خود ز خودیم و از خداییم

ادامه‌ی شعر

مورخ : یکشنبه 1395/06/21 + 09:06 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام