ابزار هدایت به بالای صفحه

ابزار تلگرام

آپلود عکسابزار تلگرام برای وبلاگ



انوری - رباعیات 5
چاپ این صفحه


باد سحری گذر به کویت دارد
زان بوی بنفشه‌زار مویت دارد

در پیرهن غنچه نمی‌گنجد گل
از شادی آن‌که رنگ رویت دارد

---

دل گرچه غمت ز جان نهان می‌دارد
اشکم همه خرده در میان می‌دارد

جان بی‌تو کنون فراق تن می‌طلبید
دل بی‌تو کنون ماتم جان می‌دارد

---

نه دل ز وصال تو نشانی دارد
نه جان ز فراق تو امانی دارد

بیچاره تنم ، همه جهان داشت به تو
واکنون به هزار حیله جانی دارد

---
آن کو به من سوخته‌خرمن نگرد
رحم آرد اگر به چشم دشمن نگرد

آن را که به عشق رغبتی هست ، کجاست ؟
تا رنجه شود نخست و در من نگرد

---
گر دست غم تو دامن من گیرد
کمتر غم جان بود که در من گیرد

از دوستی تو برنگردانم روی
گر روی زمین به جمله دشمن گیرد


#انوری

مورخ : یکشنبه 1394/11/18 + 11:18 قبل از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

انوری - رباعیات 4
چاپ این صفحه


معشوق مرا عهد من از یاد برفت
وان عهد و وفا به باد ، بَرداد و برفت

پایم به حیَل ببست و آزاد برفت
آتش به من اندر زد و چون باد برفت

---

دلبر چو دلم به عشوه بربود ، برفت
غم‌های مرا به غمزه بفزود ،‌ برفت

بس دیر به دست آمد و بس زود برفت
آتش به من اندر زد و چون دود برفت

---

با قدر تو آب آسمان ریخته باد
با خاک درت ستاره آمیخته باد

گر کم کند از سر تو یک مویْ فلک
خورشید ازو به مویی آویخته باد

---
هرگز دلم از وفای تو فرد مباد
یک دم ز غم تو بی‌دمِ سرد مباد

گر وصل تو درمان دلم خواهد کرد
پس یک نفس از درد تو بی‌درد مباد

---
گر دوست مرا به کام دشمن دارد
یا خسته‌دل و سوخته‌خرمن دارد

گو دار ، کزین جفا فراوان بیش است
آن منّت غم که بر دل من دارد


#انوری

مورخ : شنبه 1394/11/17 + 02:29 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

انوری - رباعیات 3
چاپ این صفحه


عشقی که همه عمر بماند این است
دردی که ز من جان بستاند این است

کاری که کسش چاره نداند این است
وان شب که به روزم نرساند این است

---

تا چند طلب کنم وفای تو که نیست ؟
تا کِی گیرم کسی به جای تو که نیست ؟

گفتی که تو را جان و جهان جز من نیست
ای جان جهانْ به خاک ‌پای تو که نیست

---

چون آتش سودای تو جز دود نداشت
مسکینْ دل من ، امید بهبود نداشت

در جستن وصل تو بسی کوشیدم
چون بخت نبود ، کوششم سود نداشت

---
عمری که تر و خشک من آن بود ، گذشت
وان مایه که کردمی بدان سود ، گذشت

افسوس که روز بی‌غمی ،‌ دیر رسید
پس چون شب وصل دلبران زود گذشت

---
عیشی که نمودم از جوانی همه رفت
عهدی که خریدم از جهان دم‌دمه رفت

هین ای بز لنگِ آفرینش ! بشتاب
وین سبزه‌ی عاریت رها کن ، رَمه رفت


#انوری

مورخ : شنبه 1394/11/17 + 02:26 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

انوری - رباعیات 2
چاپ این صفحه


دوشینه شب ارچه جانم از رنج بکاست
چون تو به عیادت آمدی ، رنج رواست !

بر بوی عیادت تو امشب همه شب
ز ایزد به دعا ، درد همی خواهم خواست !

---

در سایه‌ی آن زلف مشوش که تو راست
ای بس دل سرگشته‌ی غمکش که تو راست

می‌بر دل و می‌ده غم و فارغ می‌رو
دور از دل من زهی دلِ خوش که تو راست

---

دیدار تو در جهان ، جهانی دگر است
رخسار تو ماهِ آسمانی دگر است

گر جان بشود رواست اندر غم تو

ما را غم تو به نقد جانی دگر است

---
با آنکه دلم در غم هجرت خون است
شادی به غم توام ز غم افزون است

اندیشه کنم هر شب و گویم یارب
هجرانش چنین است ، وصالش چون است ؟!

---
گر شرح نمی‌دهم که حالم چون است
یا از تو مرا چه درد روزافزون است

پیداست چو روزْ نزد هرکس که مرا
با این لب خندان چه دل پر خون است !


#انوری

مورخ : شنبه 1394/11/17 + 02:22 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

انوری - رباعیات 1
چاپ این صفحه


ای هجر !‌ مگر نهایتی نیست تو را
وی وعده‌ی وصلْ غایتی نیست تو را

ای عشق مرا به صد هزاران زاری
کُشتی و جز این کفایتی نیست تو را

---

نه صبر به گوشه‌ای نشاند ما را
نه عقل به کام دل رساند ما را

چون یار ز پیش می‌بِراند ما را
کو مرگ که زین باز رهاند ما را ؟

---

دل باز چو بر دام غمِ عشق آویخت
صبر آمد و گفت خون غم خواهم ریخت

بس برنآمد که دامن اندر دندان
از دست غمْ آخر به تُکِ پای گریخت

---

همواره چو بخت خود جوانی بادت
چون دولت خویش کامرانی بادت

ای مایه‌ی زندگانی از نعمت تو
این شربت آب زندگانی بادت

---
ای گشته ضمیر چون بهشت از یادت
انگیخته دولتِ جهان دل‌شادت

ای روز جهان مبارک از دولت تو
روز نو و سال نو مبارک بادت


#انوری

مورخ : شنبه 1394/11/17 + 12:52 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

ابوسعید ابوالخیر - رباعیات 25
چاپ این صفحه


الله تویی ، وز دلم آگاه تویی
درمانده منم ، دلیل هر راه تویی

گر مورچه‌ای دَم زند اندر تکِ چاه
آگه ز دمِ مورچه در چاه تویی

---

آن عشق که هست جزء لاینفک ما
حاشا که شود به عقل ما مدرک ما

خوش آنکه ز نور او دمد صبح یقین
ما را برهاند ز ظلام شک ما

---

دوزخ ، شرری ز آتش سینه‌ی ماست
جنت ، اثری زین دل گنجینه‌ی ماست

فارغ ز بهشت و دوزخ ای دل ، خوش باش
با درد و غمش که یار دیرینه‌ی ماست

---

آن‌ را که حلال زادگی عادت و خوست
عیب همه مردمان به چشمش نیکوست

معیوب همه عیب کسان می‌نگرد
از کوزه همان برون تراود که دروست

---
در دردْ شکی نیست که درمانی هست
با عشقْ یقینست که جانانی هست

احوال جهان چو دم‌به‌دم میگردد
شک نیست درین حالْ که گَردانی هست


#ابوسعید_ابوالخیر

مورخ : شنبه 1394/11/10 + 01:35 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

ابوسعید ابوالخیر - رباعیات 24
چاپ این صفحه


ای آنکه دوای دردمندان دانی
راز دلِ زار مستمندان دانی

حال دل خویش را چه گویم با تو ؟
ناگفته تو خود هزار چندان دانی

---

ای دل ! اگر آن عارض دلجو بینی
ذرات جهان را همه نیکو بینی

در آینه کم نگر که خودبین نشوی
خود آینه شو تا همگی او بینی

---

گر صید عدم شوی ، ز خود رسته شوی
ور در صفت خویش روی ،‌ بسته شوی

می‌دان که وجود تو حجاب ره توست
با خود منشین که هر زمان خسته شوی

---
دنیا راهی ، بهشتْ منزلگاهی
این هردو به نزد اهل معنی ، کاهی

گر عاشق صادقی ، ز هردو بگذر
تا دوستْ تو را به خود نماید راهی

---
ای آنکه گشاینده‌ی هر بند تویی
بیرون ز عبارتِ چه و چند تویی

این دولت من بس ، که منم بنده‌ی تو
این عزت من بس ، که خداوند تویی


#ابوسعید_ابوالخیر

مورخ : شنبه 1394/11/10 + 01:22 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام

ابوسعید ابوالخیر - رباعیات 23
چاپ این صفحه


تا نگذری از جمع ، به فردی نرسی
تا نگذری از خویش ، به مردی نرسی

تا در ره دوست ، بی سر و پا نشوی
بی درد بمانی و به دردی نرسی

---

ای از تو به باغْ هر گلی را رنگی
هر مرغی را ز شوق تو آهنگی

با کوه ز اندوه تو رمزی گفتم
برخاست صدای ناله از هر سنگی

---

از درد تو نیست چشمْ خالی ز نمی
هر جا که دلی‌ست ، شد گرفتار غمی

بیماری تو باعث نابودن ماست
ای باعث عمر ما ، مَبادت المی

---
دل داغ تو دارد ارنه بفروختمی
در دیده تویی وگرنه می‌دوختمی

دل منزل توست ، ورنه روزی صدبار
در پیش تو چون سپند می‌سوختمی

---
حقا" که اگر چو مرغْ پَر داشتمی
روزی ز تو صدبار خبر داشتمی

این واقعه‌ام اگر نبودی در پیش
کِی دیده ز دیدار تو برداشتمی ؟


#ابوسعید_ابوالخیر

مورخ : شنبه 1394/11/10 + 01:16 بعد از ظهر ■■■ نویسنده : نارام
کل صفحات : 7
...
3
4
5
6
7